Vier basisbehoeften van een AD(H)D-er met een burn-out
Hoe ik als opgebrande AD(H)D-er behandeld wil worden

Daar gaat deze blog over. En over mijn kapper.

Mijn kapper is geknipt voor mij. Zij voorziet namelijk in al mijn basisbehoeften. Dus ga ik elke zes weken met veel plezier naar haar toe. De aanleiding voor dit regelmatige kappersbezoek? Toen ik twee jaar geleden ‘opeens’ helemaal niets meer kon, veranderde mijn haar met me mee. Haar kleur was van 50 tinten bruin plotsklaps getransformeerd in de befaamde 50 tinten grijs. Dit vroeg om acute actie. Ik raadpleegde google die me zonder omhaal verwees naar een kapper op slechts vijf minuten fietsen van mijn huis. Precies wat ik nodig had. De afspraak was makkelijk gemaakt want gewoon per WhatsApp. En ik kon meteen terecht. Dit alles past uitstekend bij mijn eerste basisbehoefte met betrekking tot hoe dingen voor mij het beste gaan, zodat mijn leven dragelijk blijft als ADD-er met een burn-out, depressie én drie kinderen die aandacht nodig hebben.

1. Eenvoudig

Dat is mijn basisbehoefte nummer één. Dat het niet te complex wordt om dingen voor elkaar te krijgen. Want ik heb zo vaak dat ik aan iets begin en weer moet afhaken omdat mijn energie op is. Het helpt me eveneens enorm als de dingen díe ik met al mijn kracht in gang zet vervolgens vlotjes verlopen. Dat ik niet uren, dagen, weken of zelfs maanden – in Nederland zeer gebruikelijk – moet wachten om te krijgen wat ik nodig heb. In dit geval bruin haar. Mijn kapper maakt dingen eenvoudig voor me. Als ik bijvoorbeeld een afspraak voor mij of mijn kinderen wil maken of moet verzetten, is het zo gepiept. Zonder gedoe.

Dit is echter nog maar het begin van wat mijn kapper me geeft. Want als ik bij haar aankom – bijna altijd een kwartier te laat -, word ik kalm doch warm begroet en linea recta naar haar kapsalon begeleid. Geen poespas. Geheel passend bij mijn tweede basisbehoefte waar het gaat om hoe mensen mij het beste kunnen behandelen.

2. Rustig

En niet alleen haar benadering is rustig. Haar hele kapsalon straalt rust uit. Ten eerste omdat het een privé-salon is. Er is geen afleiding van andere klanten. Ten tweede omdat ze zich bij de inrichting van haar kapsalon heeft laten inspireren door mijn lievelingskruid lavendel: mooi lila, niet te sterk ruikend en kalmerend. Dit zijn allemaal heerlijke dingen voor mij als ADD-er, maar het aller bijzonderst vind ik haar gave. Om pas te praten als ik eraan toe ben. En om te luisteren zonder dat ik het gevoel heb dat ik dingen MOET vertellen. En om stil te zijn, zonder dat het ongemakkelijk aanvoelt.

Naast de oase van eenvoud en de rust die ze biedt, schenkt ze ook iets door hoe ze is. ZE IS namelijk wat bijna niemand is die ik ken. En wat aansluit bij mijn derde basisbehoefte wat betreft hoe je het beste met mij kunt omgaan.

3. Onbevooroordeeld

Ze oordeelt niet over me. Zo stelt ze geen suggestieve vragen. Maar ze luistert. Empathisch. Met haar hart. Evenmin valt ze me in de rede met – vast goedbedoelde maar ongevraagde en meestal voor mij extra druk gevende – adviezen. Als ze al een mening uit, is het er één waarmee ze samenvat wat ik haar heb verteld, bijvoorbeeld: ik zie dat je het zwaar hebt. En ze bevestigt dat ik van ver kom. MAAR dat ik wel stap voor stap voorwaarts ga, ook al is het in een slakkentempo. Wat me niet zint, dat slakkentempo dan.

Wat me wel zint, is hoe mijn kapper haar behandeling vervolgt. Helemaal in overeenstemming met mijn vierde basisbehoefte als we het erover hebben hoe ik als overbelaste vrouw benaderd wil worden.

4. Respectvol

Nadat ze mijn haar in de verf heeft gedaan, in die tijd heb ik haar zo’n beetje ALLES verteld wat ik de afgelopen zes weken heb meegemaakt, verlaat ze de salon. Om vervolgens terug te komen met héte thee en tijdschriften over Linda en Wendy. Ga ik een half uur chillen. Precies als ik eraan toe ben, komt ze geruisloos de salon weer in en volgt het hoogtepunt van de behandeling. Ze wast heel behoedzaam en uiterst zorgvuldig de verf uit mijn haar met zinnenstrelende geuren. En water op de juiste temperatuur. ZONDER dat het in mijn oren komt. Eerst praten we nog wat. Daarna volgt een serene stilte –  soms middenin een zin – wanneer ze overgaat tot haar fameuze hoofdmassage. Dan sluit ik mijn ogen en geef ik me over aan de ontspanning. Woordeloos verbonden in de lavendelsalon. Zoals dat alleen bij mijn kapper kan.

Na dit ritueel kom ik weer in de realiteit door het geluid van de föhn. Nadat we mijn bruine, met prachtige gloed bedekte, haar hebben bewonderd, fiets ik opgeladen naar huis. Vandaag is goed begonnen. Vandaag dansen mijn goudbruine lokken mijn grauwe leven tot glans.

Laat je reactie achter (* je e-mailadres wordt NIET gepubliceerd) en ontvang nieuwe inzichten over ad(h)d, burn-out en depressie

avatar