Met compassie bewaak ik mijn grenzen

Met compassie bewaak ik mijn grenzen

Het is goed ‘raak’ of eigenlijk mis Met mijn kinderen. Het kan zijn dan je denkt: “Oh, dit wordt een klaagblog”, maar ik ga je verrassen, het wordt prachtig echt waar. Ik neem je terug naar twee weken geleden. Hoe het begint, weet ik niet exact, maar in ieder geval vind ik op dat moment de situatie onhoudbaar thuis. Dus ga ik daar even weg. Ik ben mijn huis uit gevlucht Mijn vlucht bereikt een mooie plek, vlakbij. Verdwaasd strijk ik neer op een bankje in een ieniemienie parkje. Het parkje is omringd door huizen. Wonderschone huizen. Echt waarnemen doe ik ze niet. Ik kan alleen maar huilen. De dagen… Lees meer

Lees verder
Ik ben begonnen...en weer gestopt. Met de medicatie voor AD(H)D

Ik ben begonnen … en weer gestopt

Met de medicatie voor AD(H)D Door alle coronagedoe had ik een terugval. Ik pakte ALLES aan om me beter te voelen, zo ook medicatie. Het starten ervan leek een fluitje van een cent. Eén bezoekje aan mijn huisarts was afdoende. Ze gaf me een verwijzing voor begeleiding door een psychiater en schreef alvast een recept uit voor dezelfde medicatie die ik drie jaar geleden had. Ik kon direct van start met 4 maal daags 7,5 mg Dexamfetaminen. Van de apotheek ontving ik een voorraad voor twee weken. Daarna kon ik de medicijnen opnieuw via de huisarts aanvragen. Heel gemakkelijk allemaal. Niets stond me in de weg naar een leven vol… Lees meer

Lees verder
Hoe ik een depressie herken en tem

Hoe ik een depressie herken én tem

Ik heb geen zin Gisteren voelde ik me lamlendig, ik had geen puf om maar iets te doen, zelfs niet om aan mijn blog te werken. Vandaag ontbreekt me de zin eveneens. Want ik voel me traag en futloos. Net als mijn laptop blijkbaar, want die is super traag en dat irriteert me mateloos. Maar goed, ik verkeer wel in een perfecte stemming voor deze blog, want mijn ontstemde gemoed hoort bij de depressie die zich de laatste weken weer in alle hevigheid liet zien. Ik schrijf dit terwijl de zon een stralend contrast vormt met de grauwe wolken die zich in mijn hoofd hebben samengepakt. Als jij net als… Lees meer

Lees verder
Respect moet je verdienen

Respect moet je verdienen

Vroeger wilde ik dat mensen me aardig vonden Dat bleek een utopie. Daarbij was het niet aardig naar mezelf toe. Ik kan nog steeds het stressgevoel terughalen dat ik had als ik me weer eens krampachtig in allerlei bochten wrong om de ander te plezieren. Vandaag de dag gebeurt het geregeld dat mensen me niet aardig vinden. Vooral postbezorgers reageren nogal kortaf wanneer ik beleefd doch resoluut hun vraag afwimpel om een pakketje aan te nemen voor mijn buren, voor mensen uit een andere straat of een wijk verderop. Het interesseert me niet meer. Wat me echter wel raakt, is wanneer mensen zich respectloos naar me opstellen. Dat gaat namelijk… Lees meer

Lees verder
De wondere wereld van AD(H)D

De wondere wereld van ADHD

Ik beleef dingen intens Mijn indruk is dat dit een kenmerk is van AD(H)D. Als ik ten minste kijk naar hoe mijn jongsten door het leven gaan met respectievelijk ADD en – vermoedelijk – ADHD. Ze hebben de grootste lol, zijn erg fantasierijk en creëren de leukste avonturen. En ik mag meedoen, hoe fijn is dat. Vroeger, toen ik nog niet wist dat ik ADD heb, beleefde ik dingen ook al intens. Logisch, want ik had reeds ADD, het enige was dat ik me niet ervan bewust was. Nu ik als volwassene terugblik, constateer ik dat die intensiteit zich sinds mijn jongere jaren erin uitte dat ik de wereld nogal… Lees meer

Lees verder
Hoe gaat het met je burn-out?

Hoe gaat het met je burn-out?

Hoe meet je herstel van een burn-out? Laatst vroeg een lezer van mijn blogs me hoever ik ben hersteld van mijn burn-out. Deze vraag inspireerde me. Want ja, hoe meet je dat? Het zou zo fijn zijn als er een burn-out herstelmeter zou bestaan, die je net als een koortsthermometer onder je oksel kunt doen en hoepla, je weet hoe het ervoor staat met je burn-out. Maar goed, er zouden wel meer dingen fijn zijn. Enfin, bij gebrek aan dit soort meters, ga ik bij mezelf te rade. Hoe gaat het eigenlijk met mijn burn-out? Terwijl ik me dit afvraag, krijg ik vrijwel direct de volgende ingeving. 1. Kijk eerst… Lees meer

Lees verder
Opvoeden van pittige kinderen mét of zonder ADHD

Opvoeden van pittige kinderen mét of zonder ADHD

Mijn lieve ADD-dochter en ik hadden strijd Terwijl ze een schat is, mijn middelste dochter met ADD. Echter, van jongs af aan schoot ze in de weerstand. Ze begon als huilbaby. Maandenlang krijste ze de boel bij elkaar en konden zij noch ik de slaap vatten. Dat haar vader afwezig was, maakte het extra lastig, maar dat terzijde. Ik heb mijn dochter die periode flink overvoed, want ik dacht dat ze honger had :-). Als ik terugkijk naar haar babyfoto’s zie ik een heerlijk bol meisje. Later, tijdens haar groeispurt, werd ze eerst een bonenstaak en inmiddels is ze een heel gewone puber. Om te zien dan. Onze strijd duurde… Lees meer

Lees verder
Hoe kun je omgaan met vijandig gedrag?

Hoe kun je omgaan met vijandig gedrag?

Dat je niet direct kunt verklaren? Ik kom dit dagelijks tegen. Van mijn eigen kinderen nog wel. Jammer genoeg :-(. Dat ik denk: “Waar komt dít nu weer opeens vandaan?” En het ontregelt me behoorlijk kan ik je zeggen. Tijd om daar iets aan te doen. Want drieënhalfjaar nadat ik afscheid heb genomen van mijn ex en tweeënhalfjaar nadat ik afscheid heb genomen van mijn baan, mag ik én herstellen van het UWV én ontvang ik huishoudelijke hulp van de gemeente. Sinds kort kan ik eindelijk mijn gedachten weer horen, mijn lichaam weer voelen en mijn emoties weer enigszins controleren. Een ideale uitgangspositie om mijn – eveneens – drieënhalfjaar langgekoesterde… Lees meer

Lees verder
In balans door mineralen... én een warm voetenbad

In balans door mineralen… én een warm voetenbad

Afgelopen dagen was ik uit balans Ernstig. Lamgeslagen door die verrekte depressie. Ik had zelfs geen zin in koffie. Dat betekent dat ik er echt helemaal doorheen zat. Beetje bij beetje krabbel ik overeind. Zie ik weer mooie dingen zoals dat de zon schijnt vandaag. Hierop wees mijn jongste me toen ik haar vroeg waarom ze een korte broek aanhad terwijl ik loop te blauwbekken van de kou. Maar dat is binnenkort allemaal verleden tijd. Ik ben vandaag namelijk gestart met mineralentherapie. Ik wil weer balans in mijn lichaam Die mineralentherapie – ook wel celzouttherapie genoemd – gaat me daarbij helpen. Als het goed is. Ik heb geen wetenschappelijk onderzoek… Lees meer

Lees verder
De kunst van het loslaten

De kunst van het loslaten

Mijn wereld stond op zijn kop Bij de yoga afgelopen week, heb ik op mijn hoofd gestaan. Ik kan het alleen maar geloven omdat een collega-yogi – die ik niet eens ken – spontaan een foto van me had gemaakt. Ik weet wat ik voelde toen onze yogadocent bij aanvang van de les vertelde dat we de kopstand zouden gaan doen: ANGST. Dat ik zou omvallen en mezelf zou bezeren. Vanzelfsprekend op de allerergste manier. Want van een schrammetje ben ik niet bang. Ze bouwde het allemaal rustig op, mijn yogadocent. Hoe ik mijn armen moest houden en mijn handen. Mijn rug, buik en benen. En niet te vergeten: mijn… Lees meer

Lees verder